Op Facebook heb je al kunnen zien dat we deze week in Tilburg op straat hebben gespeeld ter promotie van de release show op 12 november in de Hall of Fame. Vandaag is het donderdag, dus tijd voor alweer de laatste editie van ‘Shoulders of Wie?’ Na Daniël, Thijs en Mark is nu broodverslinder Koentje aan de beurt, ons 29-jarige Limburgse drumgenie (ook wel liefkozend ‘opa van de band’ genoemd)! Welke muziek heeft hem gevormd? Wat is zijn rol in de band? Je leest het hier!

Koen vierkant

Koen Wijnen – Foto door Dion de Jong

Dus, Koen, wie ben je en wat doe je?

Ik ben Koen Wijnen, 29 jaar. Ik ben drummer en ik zit in het vierde jaar van de Rockacademie. Shoulders is vanaf het begin in 2012 de band waar ik me helemaal in kan uitleven, samen met de Shoulderguys. Dit heeft me als drummer grotendeels gevormd.

 Hoe ben je begonnen met muziek maken?

‘Doe maar trom’ zijn de woorden waarmee ik mijn muzikale carrière ben gestart als jong menneke. Er werd gebeld door de plaatselijke drum/brass band in Baarlo met de vraag of ik het leuk vond om bij hen te komen spelen. Dat leek me wel wat, lekker meppen op zo’n trommel. Mijn ouders wisten niet dat ik me op had gegeven. Ik liep de keuken in met het nieuws: “Ik zit erbij.” The rest is history haha.

Eén trommel was al snel niet genoeg meer. Ik zeg maar zo: één trommel is leuk, maar veel trommels is natuurlijk veel leuker. Ik heb het geluk dat mijn ouders het muziekding ook wel zagen zitten en een drumstel in de kelder geen probleem vonden. Dus ik ging drummen! Ik kreeg les van Wijnand van Groesen, een goede drummer en een toffe gast (die nog geregeld een keer bij een optreden van Shoulders te vinden is, hoe cool is dat!)

Live @ Crossroads Kaatsheuvel – Foto door Ted Gijsman

Waarom wilde je muzikant worden?

In de tijd dat ik drumles had, was oefenen niet altijd mijn favoriete bezigheid. Dat sloeg gelukkig compleet om toen ik in bandjes ging spelen rond mijn 18e. Ik was meteen verslaafd. Vooral het creërende aspect van liedjes schrijven met een bandje boeide me enorm en ik wilde niet anders meer. Ik ging eerst spelen in een pop/rock crossover bandje ‘Graphick’, waarmee we eigen liedjes schreven en regelmatig op het podium stonden. We hadden zelfs Iron Maiden-achtige decorstukken in elkaar geflanst. De focus op de muziek ging aardig ten koste van de studeertijd in mijn vorige studie. Ik zat alleen maar muziek te luisteren en te bedenken wat voor bandjes ik allemaal zou willen beginnen. Dat moesten vooral hardrock- en metalbandjes zijn, want ik was boos in die tijd.

Bestand 29-10-15 10 24 38

Koen’s huidige setup – Met dank aan Tama, Evans en Meinl

Na een tijdje dacht ik, ik rag die k*tstudie erdoor en ga naar de Rockacademie. Toen ik in een metalband met een Rockacademiestudent kwam en de Rockacademiecultuur van dichtbij meemaakte was ik helemaal overtuigd. Ik kwam op de vooropleiding van het BMEC in Best terecht. Daar heb ik met hulp van geweldige mensen en muzikanten mezelf opnieuw uit kunnen vinden als drummer en mijn ambities om meer dan een metaldrummer te worden waar kunnen maken (shout out to Emiel Scholsberg en Erwin Gielen!!!). En natuurlijk leerde ik daar Thijs en Daniël kennen.

Wat is je rol binnen de band?

Ik hou van bandjes die iets nieuws en origineels brengen in hun muziek (bands als Tool bijvoorbeeld). Niet de platgetreden paden zeg maar. Dus ik probeer bij Shoulders ook altijd invullingen te brengen qua drums en songwriting die iets ‘eigens’ hebben. Natuurlijk is bijna alles al gedaan, maar als je met vier gasten speelt die allemaal graag iets origineels en oprechts willen maken kun je toch nog flink wat grenzen opzoeken. Ik zoek altijd naar dat ene partijtje wat precies doet wat het moet doen binnen het geheel en ik zal nooit settelen voor minder.

SHIT MOET KEIVET ZIJN! Dus nooit de easy way out. Omdat ik het maken van nieuwe songs en ideeën erg belangrijk vind, ben ik vaak bezig met het plannen van het repetitieproces en het stellen van deadlines voor bepaalde doelen op muzikaal vlak. Zo heb ik in het schrijfproces van de debuutplaat At Wits’ End bijvoorbeeld in de gaten gehouden wat we precies wanneer moesten doen qua schrijven om het creatieve proces te bevorderen en de deadlines te halen.

Wat zijn nu je belangrijkste invloeden?

Mijn belangrijkste invloeden komen uit de hardrock en metal. Dat geld nog steeds wel, maar ik ben steeds meer verschillende stijlen gaan luisteren door de tijd heen. Ik heb het geluk dat ik thuis vroeger al verschillende stijlen voorbij hoorde komen. Mijn vader liet me vroeger al mee luisteren naar bands als Iron Butterfly, Led Zeppelin en Deep Purple. Mijn moeder luisterde juist meer naar de 80s hits. De muzikale invloed van mijn vader bleek later een makkelijk opstapje naar zwaarder geschut te bieden.

Ik luisterde met vrienden naar bands als Pearl Jam, Nirvana, Red Hot Chili Peppers, Linkin Park, Limp Bizkit, Slipknot, Iron Maiden, Black Sabbath, Dio, Dream Theater, Pantera, Rage against the Machine, Megadeth en Metallica. Een aantal van die bands waren voor mij de uiteindelijke brug naar snoeiharde bands in de metalgenres, zoals bijvoorbeeld Gojira, Trivium (de eerste paar albums), Lamb of God en Machine Head. Dubbel bass, dubbel Spaß, jatoch!?

Na mijn metalperiode zocht ik in plaats van agressieve riffs meer de creativiteit op, maar wilde ik wel nog steeds die rauwe power terughoren in liedjes. Bands als Tool, Mastodon, Karnivool, Down, Black Label Society, Stone Sour, Foo Fighters, Alter Bridge, Porcupine Tree, King’s X en Jeff Buckley kwamen toen veel in mijn afspeellijsten voor.

Is het dan alleen hardrock en metal? Nee helemaal niet zelfs, ik hou ook erg van hip-hop, funk, postrock, soul en bandjes met reggae invloeden zoals The Police. Verder vind ik ook veel liedjes van Steely Dan en Toto te gek en luister ik de laatste tijd veel naar Snarky Puppy, mede door het teringvette drumwerk van Robert ‘Sput’ Searight. Voor een overzichtje kun je de afspeellijst hieronder checken, kun je daarna ook lekker boos over straat gaan lopen!