Vandaag de tweede editie van “Shoulders of Wie?”, waarin we iedere donderdag een bandlid voorstellen. Vorige week Daniël, vandaag de beurt aan bassist Thijs Tervoort. Op de foto zie je hem nog met zijn blonde manen, die hij onlangs inruilde voor een korte, pittige coupe. Wie was hij voor deze transformatie? Wat heeft hem gevormd als muzikant? Je leest het hier!

thijs zun hoofd is echt een vierkant

 

Dus, Thijs, wie ben je en wat doe je?

Ik ben Thijs Tervoort, 24 jaar en ben vierdejaars Rockacademicus. Naast het musiceren bij Shoulders of Giants ben ik ook nog te vinden in andere bandjes en maak ik deel uit van een cabaretgroep, Jeroens Clan.

Hoe ben je begonnen met muziek maken?

De interesse voor muziek kwam pas echt laat. M’n vader is een muziekjunk en toen ik op m’n 12e ‘nog steeds niks luisterde’ begon hij zich oprecht zorgen te maken. Gelukkig kwam dat vrij snel goed doordat ik naar popmuziek begon te luisteren. Bijna alles wat toen in de top40 stond kon ik goed verteren (ik speel nu dezelfde liedjes in m’n coverband Brugklasbeatz). Ik was zelfs heel even onnodig geobsedeerd door The Black Eyed Peas. Ik vind die eerste paar hits van ze nog steeds gaaf, maar als je hoort wat ze nu doen, schaam ik me kapot.

Eenmaal gearriveerd op de middelbare school raakte ik bevriend met een stel skaters. We gingen naar heuse festivals en stonden als een stel idioten te headbangen bij bands als de Heideroosjes en de Vlaamse band El Guapo Stuntteam. Hoe vuiger, hoe beter. Het duurde niet lang voor ik m’n eigen “gitaar” (een kunststof ding met een foto van hout op de body) en “versterker” (tien watt, maar dan zónder buizen) had gekocht.

 

 

De muziek werd complexer en ruiger en al snel waren één skatervriend en ik de hele dag naar Dream Theater aan het luisteren. Ellenlange songs met lompe gitaarriffs, virtuoze solo’s en hoog gegil. Ik kan nog steeds met veel plezier naar Dream Theater luisteren en elke drumfill moeiteloos playbacken. Ik luisterde die muziek zelfs tijdens m’n wiskundehuiswerk. Andere metalbands waar ik helemaal gek van was waren Ayreon, Alter Bridge en bijvoorbeeld Avenged Sevenfold. Ook gitaarhelden als Joe Satriani en Steve Vai waren overheersend op m’n iPod.

Na een paar jaartjes gitaarles en werd ik door een vriend van me benaderd, op MSN. De bassist van z’n band ging er mee stoppen, en of ik auditie wilde komen doen. Ik herinnerde hem er vriendelijke aan dat ik gitaar speelde, net als hij, en dat ik “nog nooit zo’n basding heb vastgehad joh”. “Ach joh, dat maakt niet uit, werkt toch hetzelfde?” En ik was overtuigd. Na de auditie met een geleende basgitaar werd ik direct toegelaten en twee weken later stonden ze in de finale van een bandwedstrijd in 013. Ik had nog niet eens eelt! Maar goed, ik had me mijn eerste basoptreden niet spectaculairder kunnen voorstellen.

 

Nadat ik m’n eerste studie na een half jaar vakkundig de nek had omgedraaid, vroeg m’n gitaarleraar waarom ik niet naar de Rockacademie wilde. Dat vroeg ik mezelf ook af en het jaar daarna begon mijn serieuze carrière als muzikant. Op de vooropleiding ontmoette ik Daniël en Koen en werden we alledrie in 2012 toegelaten tot de Rockacademie. En nu, bijna vier jaar later, is het einde alweer in zicht.

Waarom wilde je muzikant worden?

Het besef dat ik het echt wilde, kwam pas erg laat. Het voortouw nemen in bandjes, liedjes in elkaar puzzelen, optredens regelen, enzovoort waren altijd een natuurlijk ding en ik had er nooit bij stilgestaan dat het ook echt je beroep kan zijn. Inmiddels ben ik daar natuurlijk van overtuigd. Ik ben echt blij dat ik de hele dag kan doen wat ik leuk vind.

Thijs Kaatsheuvel

Live in Kaatsheuvel (c) Ted Gijsman

Wat is je rol binnen de band?

Het is uiterst belangrijk dat er altijd sappige roddels gaande zijn, dus kom ik aan het begin van de repetitie altijd even met een overzichtje van wat er die week in het koningshuis gebeurd is. Nou is dat niet helemaal waar, maar ik heb het vermoeden dat ik altijd wel de meligheid binnen de band tot een nog triester peil weet te sleuren.

Daarnaast ga ik graag met alles wat Daniël levert lekker puzzelen. Ik probeer de songs tot een boeiend geheel te weven. Ook kom ik wel eens met een finishing touch voor een liedje. Een break, een afwijkend akkoord, of een extra partijtje.

Wat zijn nu je belangrijkste invloeden?

De laatste paar maanden ben ik veel aan het luisteren naar soundtracks van films en games. Ook ben ik me aan het verdiepen in ouwe Motownliedjes. Het liefst die waar je James Jamerson hoort bassen. M’n grote basheld van het moment is misschien wel Joe Dart, van Vulfpeck. Qua rock luister ik nu naar de nieuwe cd van Steven Wilson, de frontman van Porcupine Tree. Je maakt me altijd blij met Pink Floyd, Led Zeppelin, maar ook Paramore, Rammstein, John Mayer, Jett Rebel. Je ziet het al, het gaat alle kanten op. Ik ga het proberen te vatten in m’n Spotify-lijstje, wens me succes.

Check hieronder Thijs’ Spotify playlist!

Volgende week donderdag een nieuwe ‘Shoulders of Wie?’